با این حال، گاهی اوقات فیلم هایی ساخته می شود که پنتاگون را خشمگین می کند. جدیدترین نمونه، فیلم موفق نتفلیکس A House of Dynamite است.
همکاری بین هالیوود و وزارت دفاع ایالات متحده به جنگ جهانی دوم برمی گردد، زمانی که دفتر اطلاعات جنگ ایالات متحده از سینما برای جلب حمایت عمومی از جنگ استفاده کرد. از آن زمان، بیشتر فیلم های نظامی تحت نظارت رسمی واحد رسانه ای سرگرمی وزارت دفاع ساخته می شوند. این رابطه سودمند احتمالا برای سال ها ادامه خواهد داشت، مگر اینکه فیلم هایی مانند فیلم های زیر تولید شوند. فیلم هایی که خشم پنتاگون را برانگیخت.
۶. آخرالزمان اکنون (۱۹۷۹)
در یک فیلم جنگی حالا آخرالزمانسرهنگ کورتز (مارلون براندو)، که در طول جنگ ویتنام شورش کرد، به عنوان یک حاکم خودخوانده در اعماق جنگل زندگی می کند. افراد بالاتر از این وضعیت عصبانی هستند و کاپیتان ویلارد (مارتین شین) را مأمور حذف او می کنند. اما همانطور که انتظار می رفت، این ماموریت طبق برنامه پیش نمی رود.
وزارت دفاع ایالات متحده بعداً از این فیلم به دلیل ترویج کلیشه “سرباز دیوانه ویتنام” انتقاد کرد و ادعا کرد که چنین تصاویری می تواند روحیه ارتش را تضعیف کند. در آن زمان، زمانی که دولت در تلاش بود تا وجهه خود را پس از جنگ بازسازی کند، دیدگاه ترسناک و واقع بینانه فرانسیس فورد کاپولا به مذاق ارتش خوش نیامد. با این حال، کارگردان مصمم بود حقیقت را به تصویر بکشد.
جالب اینجاست که بسیاری از پیشکسوتان این اثر را تحسین کرده اند و آن را فیلمی تاثیرگذار با فیلمبرداری خیره کننده و دیالوگ های ماندگار می دانند. از جمله معروف: “من بوی ناپالم را در صبح دوست دارم.” آخرالزمان اکنون این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری شد و با وجود تولید سخت و بدنام (از طوفان های ویرانگر تا اختلافات شدید کاپولا و براندو)، به یکی از ماندگارترین آثار ضد جنگ در تاریخ سینما تبدیل شد.
۵. جوخه (1987)
فیلم جوخه داستان کریس تیلور (با بازی چارلی شین)، مرد جوانی سرشار از ایده آلیسم است که پس از پیوستن داوطلبانه به جنگ ویتنام، به زودی با واقعیت های خشن میدان نبرد روبرو می شود. از درگیری با دشمن گرفته تا اختلافات داخلی بین سربازان یگان خودش. او می خواهد زنده بماند، اما جنگ از درون او را می بلعد. برای او خیلی دیر شده است!
مشکلات وزارت دفاع آمریکا با این فیلم از همان ابتدا شروع شد. طبق کتاب عملیات هالیوود نوشته دیوید راب، پنتاگون از دادن تجهیزات، یونیفرم یا حتی نیروی انسانی به الیور استون امتناع کرد زیرا فیلمنامه او سربازان آمریکایی را درگیر فساد اخلاقی، نقض حقوق بشر و درگیری های داخلی نشان می داد. استون مجبور شد با کمک ارتش محلی فیلیپین فیلمش را در جزیره لودون فیلمبرداری کند. پس از آن جوخه برنده جایزه اسکار بهترین فیلم، پنتاگون نگران بود که تصویر ارتش ایالات متحده در اذهان عمومی آسیب ببیند، به ویژه اکنون که بینندگان بیشتری پیدا کرده است.
با این حال، این واکنش به اندازه فیلم جنگی بی اساس نبود جوخه با ظاهری تلخ و واقع بینانه ساخته شد. الیور استون که خود در ویتنام خدمت می کرد، فیلمنامه را بر اساس تجربیات شخصی خود نوشت تا چهره واقعی تری از جنگ را نشان دهد. برخلاف تبلیغات کلاه سبزها با بازی جان وین. نتیجه؟ فیلمی تکان دهنده با بازی های درخشان و فیلمبرداری چشم نواز که همچنان یکی از بهترین روایت های ضد جنگ تاریخ سینماست.
۴. ژاکت تمام فلزی (۱۹۸۷)
فیلم دو قسمتی غلاف تمام فلزی تولید استنلی کوبریک ابتدا ما را به اردوگاه خشن تفنگداران دریایی ایالات متحده می برد، جایی که سرباز گمر پیل (وینسنت دان آفریو) زیر دست گروهبان بی رحم هارتمن (لی ارمی) از هم می پاشد. در نیمه دوم، داستان به میدان های نبرد دانانگ و هو در ویتنام می رود.
پنتاگون اما از تصویر ارائه شده در فیلم بسیار ناراضی بود. بر اساس این گزارش لس آنجلس تایمز در ژوئیه 1987، سخنگوی وزارت دفاع اظهار داشت که این فیلم “واقعیت تفنگداران دریایی ایالات متحده یا ارتش ایالات متحده را نشان نمی دهد.” از دیدگاه وزارت دفاع، بخش آموزشی و خودکشی شخصیت پایل به تصویر جذب نیرو آسیب می رساند. حتی فرماندهی استخدام تفنگداران دریایی نیز در بیانیه ای تاکید کرد که این فیلم “صرفاً تخیلی” است و هیچ شباهتی به آموزش واقعی ندارد.
با این وجود، مخاطب جذب شخصیت گروهبان هارتمن شد که نماد نظم خشک و تحقیر شدید در فضای آموزش نظامی است. جمله معروف او در ابتدای فیلم خاطره انگیز است:
“از این به بعد، شما فقط زمانی صحبت می کنید که با شما صحبت شود!” اولین و آخرین کلمه ای که از دهان کثیف شما بیرون می آید باید «آقا» باشد! آیا کرم ها را درک می کنید؟
همچنین سکانسی که یک دختر ویتنامی سربازان آمریکایی را یکی یکی شکار می کند، تماشاگران را نیز شوکه کرد و باعث نارضایتی پنتاگون از این فیلم شد. فیلم جنگی ژاکت تمام فلزی با خشونت برهنه، طنز تلخ و نگاه غیرانسانی خود به یکی از مهمترین آثار ضد جنگ قرن بیستم تبدیل شد.
۳. صفر تاریک سی (۲۰۱۲)
فیلم سی دقیقه بعد از نیمه شب راوی ده سال در جستجوی اسامه بن لادن است. شخصیت اصلی مایا (با بازی جسیکا چستین) یک تحلیلگر سیا است که پیک های بن لادن را دنبال می کند و به مخفیگاه او در ابوت آباد پاکستان می رسد. با وجود موانع اداری و تردید مقامات بالاتر، او موفق می شود مأموریت اعزام یک تیم ویژه از نیروی دریایی ایالات متحده برای کشتن بن لادن را تایید کند.
اما پس از انتشار فیلم، جورج لیتل، سخنگوی وقت پنتاگون، بیانیه ای صادر کرد و تاکید کرد که این فیلم “نماینده واقعی حقیقت نیست” و شکنجه هیچ نقشی در یافتن بن لادن نداشته است. حتی بازرس کل وزارت دفاع تحقیقاتی را در مورد همکاری کاترین بیگلو (کارگردان) و پنتاگون آغاز کرد تا مشخص شود آیا اطلاعات طبقه بندی شده با تیم تولید به اشتراک گذاشته شده است یا خیر. سناتور جان مک کین که خود در ویتنام شمالی اسیر و شکنجه شده بود، گفت که دیدن صحنه های شکنجه در فیلم او را بیمار کرده است.
به هر حال صفر تاریک سی روایتی تیرهتر و تلختر از عملیات واقعی ارائه میدهد، اما با توجه به جنایات شرور، چنین رویکردی قابل درک است. فیلم از نظر اطلاعات دقیق و از نظر بازیگری فوق العاده است. بازیگرانی مانند جیمز گاندولفینی و جیسون کلارک نقش های چشمگیری دارند. این اثر نامزد پنج جایزه اسکار شد: بهترین فیلم، بهترین بازیگر زن، بهترین فیلمنامه اصلی، بهترین تدوین فیلم و بهترین تدوین صدا. که آخرین جایزه را هم برد.
۲. Paths of Glory (1957)
فیلم راه های افتخار این فیلم به کارگردانی استنلی کوبریک بر اساس رمانی به همین نام اثر همفری کاب و داستان واقعی جنگ جهانی اول “گروهبان سواین” ساخته شده است. داستان فیلم درباره گروهی از سربازان فرانسوی در جنگ جهانی اول است که از اجرای دستور حمله انتحاری سرباز می زنند و محاکمه می شوند. کلنل داکس (با بازی کرک داگلاس) فرماندهی است که تصمیم می گیرد تا آخرین لحظه از سربازانش دفاع کند.
اگرچه این فیلم درباره ارتش فرانسه است، اما پنتاگون به آن واکنش منفی نشان داد. طبق کتاب سینما و جنگ بزرگ نوشته اندرو کلی این فیلم در تمام پایگاه های نظامی ایالات متحده (چه در داخل و چه در خارج از کشور) ممنوع شد، زیرا بیم آن می رفت که این فیلم نافرمانی در ارتش را تشویق کند.
با این حال، مسیرهای شکوه این اثری عمیق، دردناک و الهام بخش است که در نور طبیعی فیلمبرداری شده است و بازی درخشان کرک داگلاس آن را به یک شاهکار ماندگار تبدیل کرده است. از جمله نکات جالب، حضور یک کهنه سرباز واقعی در فیلم به نام تیموتی کری است که در سن 15 سالگی به نیروی دریایی آمریکا پیوست و بعدها در زندگی نامه خود آن را تجربه ای ناخوشایند توصیف کرد.
۱. خانه دینامیت (۲۰۲۵)
در فیلم خانه ای از دینامیت یکی از غیرعادی ترین سناریوهای ممکن رخ می دهد: یک موشک بالستیک قاره پیما (ICBM) به سمت شیکاگو شلیک می شود، اما پنتاگون نمی تواند منبع آن را شناسایی کند. روسیه هرگونه دخالت در این حمله را رد می کند و هیچ کشور دیگری مظنون نیست. فقط 18 دقیقه برای کشف حقیقت باقی مانده است.
وزارت دفاع آمریکا پس از انتشار این فیلم ساخته کاترین بیگلو واکنش نشان داد و در بیانیهای گفت: در فیلم موشکهای رهگیر به هدف اصابت نمیکنند، اما این تنها بخشی از درام است و در واقعیت، سیستمهای رهگیر مدرن در بیش از یک دهه آزمایش، دقت 100 درصدی را نشان دادهاند. پنتاگون همچنین تاکید کرد که این فیلم “منعکس کننده دیدگاه ها یا اولویت های این دولت نیست.”
اگرچه فیلم تصویر ضعیفی از آمریکا ارائه می دهد، اما جزئیات نظامی آن دقیق است و فیلمنامه سه قسمتی آن به خوبی اضطراب، سیاست و هرج و مرج تصمیم گیری در شرایط بحرانی را به تصویر می کشد. این مهیج سیاسی با بازی درخشان ربکا فرگوسن و بازی چشمگیر آنتونی راموس، یکی از بهترین افتتاحیه های سینمایی سال را دارد. تا جایی که احتمالا باید منتظر حضور او در لیست نامزدهای اسکار باشید.