بازار ؛ گروه ماشین: اعلام قیمت های جدید محصولات ایران Khodro در سال جدید بار دیگر مسئله قیمت گذاری در صنعت خودرو را به صدر مسائل اقتصادی و اقتصادی کشور بازگرداند. افکار عمومی ، به ویژه مصرف کنندگان ، ابتدا با این سؤال روبرو شدند که آیا این افزایش قیمت توجیه شده است یا خیر. آیا خودروسازان فقط به دنبال سود بیشتر هستند ، یا واقعیت های پنهانی در فرآیند تولید وجود دارد که این تصمیم را ضروری کرده است؟
نگاهی دقیق تر به ابعاد داستان نشان می دهد که آنچه امروز توسط خودروسازان ساخته می شود.
2. افزایش نامناسب قیمت ها ، اما تحقق تدریجی و هدفمند قیمت بر اساس هزینه ؛ مفهومی که اگرچه در نگاه اول به معنای افزایش نرخ است ، اما در واقع پایه اقتصادی ، مولد و حتی عدالت دارد.
2. در دهه گذشته ، صنعت خودروهای این کشور با موجی از افزایش هزینه های تولید روبرو شده است. نرخ ارز ، تورم داخلی ، هزینه تأمین قطعات داخلی و خارجی ، قیمت مواد اولیه مانند فولاد ، آلومینیوم ، پتروشیمی ، دستمزد نیروی انسانی ، هزینه های انرژی و نیازهای زیست محیطی همه بر هزینه خودرو تأثیر گذاشته است. با این حال ، در بسیاری از موارد ، سیاست های گرامری دولت برای حمایت از مصرف کننده یا کنترل تورم ، قیمت فروش خودرو را در کارخانه پایین تر از هزینه تمام شده آن قرار داده است. در حقیقت ، بخشی از هزینه تولید به خودروساز یا زنجیره تأمین آن تحمیل می شود. ادامه این وضعیت نه تنها مانع از توسعه سرمایه گذاری در صنعت شده است ، بلکه منجر به از بین رفتن مزمن ، کاهش بهره وری ، فرسودگی تجهیزات و افزایش ضرر مالی نیز شده است.
2. تحقق قیمت به این معنی است که قیمت فروش یک کالا بر اساس منطق هزینه های تمام شده و با حاشیه سود معقول است. این یکی از الزامات اساسی هر سیستم اقتصادی مبتنی بر تولید است. نمی توان انتظار کالایی را داشت که 5 میلیون دلار هزینه آن با قیمت 2 میلیون دلار ارائه شود مگر اینکه دولت تفاوت آن را برای تولید کننده بپردازد.
در صنعت خودرو ، عدم صحت قیمت ها نه تنها انگیزه سرمایه گذاری را کاهش داده است ، بلکه باعث شده است که بازار خودرو مکانی برای کارگزاران ، اختلافات کارخانه و قیمت بازار آزاد و اجاره ساختاری نیز باشد.
براساس آمارهای قابل توجه ، در دهه خورشیدی ، میانگین قیمت اتومبیل های تولیدی ایران حدود 6000 دلار بود ، در حالی که اکنون به حدود 2 دلار رسیده است. این کاهش ارزش دلار 5 ٪ به 5 ٪ است ، در حالی که هزینه های تولید در مدت مشابه بیش از 5 ٪ افزایش یافته است. آیا می توان چنین شکافی را با سیاست سرکوب قیمت توجیه کرد؟
عواقب قیمت گرامری
تجربه در صنعت خودرو نشان داده است که قیمت گذاری بدون در نظر گرفتن هزینه تولید ، از لحاظ گرامری است ، در طولانی مدت به ضرر همه ستون های اقتصادی. این سیاست ها:
1. آنها کیفیت محصول و نارضایتی مصرف کننده را کاهش داده اند.
2. آنها انگیزه ارتقاء فناوری را از تولید کننده گرفته اند.
1. آنها ضررهای انباشته شده خودروسازان و نیاز مداوم آنها به حمایت مالی را افزایش داده اند.
1. مبنای تشکیل اجاره ، واسطه ، قرعه کشی و بازار خودرو را دو برابر می کند.
1. و آنها یک مانع جدی برای سرمایه گذاری طولانی مدت و معرفی فناوری جدید بوده اند.
بنابراین ، اگرچه تحقق قیمت ممکن است در کوتاه مدت برای مصرف کننده پرهزینه باشد ، در دراز مدت تنها راه تثبیت تولید و بهبود کیفیت و خدمات خواهد بود.
در پایان ، بازار خودرو ، به عنوان یکی از حساس ترین بخش های اقتصاد ، نیاز به تصمیم گیری شجاع ، علمی و منطقی دارد. افزایش قیمت ها ، اگر با هدف تحقق و مبتنی بر ساختار هزینه انجام شود ، نه تنها اقتصادی و عادلانه بلکه به نفع مصرف کننده ، تولید کننده و کل اقتصاد کشور است.
شفافیت در فرآیند قیمت گذاری ، ارتقاء بهره وری ، حذف اجاره و افزایش سرمایه گذاری در زنجیره تولید فقط می تواند در سایه تحقق قیمت ها باشد. ایران خدرو ، به عنوان بزرگترین خودروساز این کشور ، اگر بخواهد در مسیر رقابت ، بهبود کیفیت و صادرات حرکت کند ، به قیمت گذاری واقعی و مطابق با اصول اقتصادی نیاز دارد.