رحیم توفان توضیح داد: در سکوت خبری با وسایل اولیه زندگی با چادر کنار دکل های برق بدون عکس گرفتن از محیط نیروگاه هدایت شدم.
وی قلم هنرمند را سلاح او می داند و گاهی برای نقد جامعه و گاهی برای اصلاح فرهنگ استفاده می شود و یادآور شد: اکنون قلمم را برای دفاع از جان مردم، فرهنگ و تمدن ایران زمین به کار می گیرم.
رحیم توفان درباره تهدیدات خارجی نیز گفت: اگر فردی بخواهد ضربه بزند، بله، ما اینجا هستیم و آماده هستیم. ما تمدن داریم و این تمدن است که ما ایرانی ها را در خط دفاع قرار داده است.»
وی همچنین در پاسخ به تهدید ترامپ مبنی بر نابودی تمدن ایران تاکید کرد: تمدن ایران با بمباران از بین نمی رود. آیا تمدن ما درون زمین است؟ یا در تجهیزات دیجیتال یا انرژی است؟ وقتی کسی که این حرف را میزند نشان میدهد که هنوز معنی تمدن را نمیداند… تمدن را نه میتوان خرید و نه اکتسابی. “تمدن ریشه است.”
این کارگردان همچنین متنی را به زبان فارسی و انگلیسی در اختیار خبرآنلاین قرار داده است که به شرح زیر است:
“من یک هنرمند هستم.
ابزار من اسلحه نیست که روایت است.
در روزهایی که سایه جنگ بر جان مردم افتاده است، ساده ترین و در عین حال سخت ترین موقعیت، ایستادن در کنار جان انسان هاست.
برق یک شهر فقط جریان برق نیست. این جریان زندگی است – برای بیمارستان ها، برای کودکان، برای سالمندان، برای خانه هایی که آخرین پناهگاه مردم هستند.
من اینجا ایستاده ام، نه برای نمایش، نه برای رویارویی،
اما یک اصل ساده را به خاطر بسپاریم:
هیچ درگیری، هیچ مرزی و هیچ قدرتی ارزش سکوت زندگی غیرنظامیان را ندارد.
ما – با هر اعتقادی و با هر نامی – اول از همه انسان هستیم.
و انسانیت یعنی زمانی که در لحظه تصمیم، زندگی مردم را مقدم بر هر چیز دیگری در نظر بگیریم.
برایت آرزوی حکمت بر خشم دارم
و مسئولیت بر نابودی پیروز می شود.
قلم من به نوشتن برای صلح، زندگی و حفظ کرامت انسانی ادامه خواهد داد.
من یک هنرمند هستم
ساز من اسلحه نیست، صداست
در روزهایی که سایه جنگ بر زندگی های معمولی می افتد، ساده ترین – و سخت ترین – انتخاب ایستادن در کنار زندگی انسان است.
برق یک شهر صرفاً برق نیست
نبض بیمارستان هاست
نفس بچه ها
ایمنی سالمندان
آخرین پناهگاه خانواده ها در داخل خانه هایشان
من اینجا ایستاده ام نه برای نمایش، نه برای رویارویی
:اما برای یادآوری یک حقیقت ساده
هیچ درگیری، هیچ مرزی، هیچ نمایش قدرتی ارزش رنج غیرنظامیان را ندارد
قبل از هر چیز – قبل از ملیت، قبل از اعتقاد – ما انسان هستیم
و انسانیت در لحظاتی سنجیده می شود که ما محافظت از زندگی را انتخاب می کنیم
ممکن است عقل از خشم فراتر رود
باشد که مسئولیت بر تخریب چیره شود
قلم من برای زندگی، برای عزت و برای صلح ادامه خواهد داد