بررسی آثار بریدگی روی دهها اسکلت سگ یافت شده در مکانهای باستانی در بلغارستان نشان میدهد که مردم این منطقه 2500 سال پیش گوشت سگ مصرف میکردند. و جالب اینکه از روی ناچاری یا گرسنگی این کار را نکردند.
استلا نیکولوا، جانورشناس- باستان شناس از موسسه ملی باستان شناسی بلغارستان، در این باره می گوید: «خوردن گوشت سگ به دلیل فقر نبود، زیرا این مناطق مملو از دام های مختلف (منبع اصلی پروتئین) بود، شواهد نشان می دهد که مصرف این گوشت بخشی از یک سنت مربوط به اعیاد و جشن های جمعی بوده است.
اگرچه امروزه خوردن گوشت سگ در جوامع اروپایی یک تابو محسوب می شود، اما همیشه اینطور نبود. اسناد تاریخی نشان می دهد که یونانیان باستان گاهی گوشت سگ می خوردند و تحلیل های باستان شناسی در یونان نیز این موضوع را تایید کرده است.
آثار برش عمدی در قسمت های کشف شده استخوان های سگ باستانی
در عصر آهن (قرن پنجم تا یکم قبل از میلاد)، گروهی به نام تراکیان در بلغارستان کنونی زندگی می کردند. یونانی ها و رومی ها آنها را مردمی جنگجو و غیر متمدن می دانستند. تحقیقات جدید نیکولوا روی اسکلتهای 10 مکان باستانی در سراسر بلغارستان نشان داد که تراکیاییها و یونانیها گوشت سگ میخوردند.
بسیاری از این سگ ها از نظر اندازه شبیه به ژرمن شپردهای امروزی بودند. اما تعداد زیاد آثار قصابی روی استخوان ها ثابت می کند که آنها «بهترین دوست انسان» به معنای امروزی آن ها نبوده اند. نیکولوا معتقد است که آنها بیشتر به عنوان سگ نگهبان برای گله های دام نگهداری می شدند و مانند امروز به عنوان حیوانات خانگی و هیولا نگاه نمی شدند.
در مرکز تجاری باستانی Emporion Pistyros، باستان شناسان بیش از 80000 استخوان حیوان را پیدا کردند که 2٪ آن متعلق به سگ ها بود. بررسی دقیق نشان داد که حدود 20 درصد از استخوان های سگ دارای آثار برش با ابزار فلزی است. در برخی از فک ها آثاری از سوختگی دندان مشاهده شد که احتمالاً مربوط به سوختن مو و پوست سگ قبل از پختن غذا بود. همچنین بیشترین بریدگی در قسمت های گوشتی بدن (ران ها) دیده شده است. علاوه بر این، الگوی قصابی سگ ها دقیقاً مشابه الگوی قصابی گوسفند و گاو در آن منطقه بود.
از آنجایی که تراکی ها به منابع غذایی فراوانی مانند پرندگان، ماهی ها و حیوانات وحشی دسترسی داشتند، خوردن سگ آخرین چاره آنها نبود. استخوان های سگ هم در زباله های معمولی خانگی و هم در بقایای ضیافت ها یافت شده است. این بدان معناست که گوشت سگ علاوه بر جنبه سنتی آن به عنوان یک غذای خاص در شرایط مختلف مصرف می شده است.
این محقق در پایان خاطرنشان می کند که این رفتار منحصر به تراکیان نبوده و در هزاره اول پیش از میلاد در شمال شرقی دریای مدیترانه پدیده نسبتاً رایجی بوده است. در تحقیقات آینده، او قصد دارد بررسی کند که آیا تغییری در نگرش عمومی در طول زمان ایجاد شده است که باعث حذف سگ ها از منو شده است یا خیر.