احمد نجفی بازیگر و سینماگر با نفرت و اندوه از شهادت دانش آموزان در حمله به مدرسه یاد کرد و گفت: نگذارید زبانم را زیاد باز کنم؛ چون من یکی از منتقدان جدی این وضعیت هستم و واقعاً نمی دانم چگونه از چنین فاجعه ای عبور کنم.
وی با اشاره به سکوت برخی هنرمندان در قبال این حادثه ادامه داد: ما در این مملکت به همه چیز رسیده ایم؛ آبرو، شخصیت، نام، زندگی و امکاناتی که داریم، آیا این حق انسانی ماست که در چنین شرایطی راحت باشیم، 175 دختر کوچک به فجیع ترین شکل ممکن کشته شده اند، اگر این بچه ها بچه های خودمان بودند چه می کردیم؟
نجفی تاکید کرد: این یک موضوع سیاسی نیست، این یک مسئله کاملا انسانی است، من هر ظلمی را در هر جای دنیا محکوم می کنم، چه در آفریقا، چه در آمریکای لاتین و چه در هر جای دیگر دنیا، وقتی بچه ای کشته می شود دیگر بحث سیاسی نیست، بحث انسانیت و کرامت انسانی است.
این بازیگر سینما ادامه داد: چطور ممکن است موشک به مدرسه اصابت کند و ما سکوت کنیم. چنین چیزی در تاریخ بشریت وجود ندارد. مگر می شود چشمانمان را ببندیم و بگوییم هیچ اتفاقی نیفتاده است؟
نجفی با اشاره به احساس شخصی خود نسبت به این حادثه گفت: وقتی عکس این بچه ها را دیدم نوه چهار پنج ساله ام را در آنها دیدم، می توانم بگویم هیچ اتفاقی نیفتاده است، آیا می توانم به خاطر روابط سیاسی یا مسائل دیگر چشمانم را ببندم و سکوت کنم؟
وی افزود: هر فردی که خود را در آینه انسان می بیند، حداقل باید خشم خود را نشان دهد و نسبت به چنین فاجعه ای اعتراض کند، این حداقل وظیفه انسانی ماست.
نجفی با اشاره به پیشینه تاریخی و فرهنگی ایران گفت: ما ملتی با ریشه های عمیق فرهنگی هستیم، این سرزمین سابقه تمدنی هزاران ساله دارد و چنین فرهنگی را نمی توان به راحتی از بین برد و باید از تجربیات گذشته درس گرفت و در کنار یکدیگر ایستاد.
این بازیگر در پایان تاکید کرد: امروز زمان سربلندی و همبستگی است. اگر نمی توانیم اسلحه به دست بگیریم، حداقل باید از کسانی که از کشور دفاع می کنند حمایت کنیم. ما ملتی هستیم که پشتوانه فرهنگی و تاریخی زیادی داریم و این سرمایه می تواند ما را از این شرایط عبور دهد.»