در آستانه یکی از مهم ترین اتفاقات تاریخ فوتبال ایران، آنچه بیش از هر چیز در فدراسیون فوتبال جلب توجه می کند، نه فهرست بازیکنان و نه برنامه های فنی تیم ملی، بلکه تکرار یک الگوی ارتباطی است که سال هاست توسط مدیران فوتبال کشور بازتولید شده است. مدلی که ظاهرا هنوز نتوانسته بین «تعامل با رسانه» و «مدیریت رسانه» تفاوت قائل شود.