متن کامل نامه رضا دبیری نژاد به روسای موزه های معتبر جهان به شرح زیر است: «به روسای محترم موزه های معتبر جهان، همکاران عزیز، اینجانب رئیس موزه هنرهای معاصر تهران با نگرانی و احترام این نامه را می نویسم.
موزه ها نه تنها گنجینه های بی بدیل تاریخ بشریت هستند، بلکه آینه ای از تکامل انسان از دوران ماقبل تاریخ تا عصر مدرن هستند. آنها داستان هایی از چگونگی شکل گیری تمدن ها، تدوین قوانین و برقراری اصول همزیستی مسالمت آمیز بین انسان ها را بیان می کنند.
اما در عین حال، موزه ها شاهدی بر واقعیت غم انگیز دیگری نیز هستند: جنگ هایی که بارها تمدن های بزرگ و دستاوردهای فرهنگی و هنری آنها را نابود کرده اند. اشیای تاریخی نگهداری شده در موزه ها میراث مشترک بشری هستند که از حملات و بحران ها جان سالم به در برده اند.
موزه ها با حفظ این گنجینه ها، چه در زمینه تمدن، چه در زمینه فرهنگ، چه هنر و علم، پیوند بین مردم را تقویت می کنند. هدف آنها ایجاد زمینه ای برای گفتگو، تأمل و احترام متقابل برای ساختن جهانی صلح آمیز و زیبا است. موزه ها نه تنها نگهبان اشیا هستند، بلکه نگهبانان فرهنگ ها، هنرها و دانش بشری نیز هستند.
اما کسانی که به جنگ می روند به ارزش های هنر، فرهنگ و همزیستی انسانی اهمیت نمی دهند. آنها پل های ارتباطی بین فرهنگ ها و جوامع را از بین می برند و با تنوع و تفاوت مخالفت می کنند. در زمان جنگ، هیچ مکانی، حتی موزه ها، از تهدید در امان نیست.
موزه های ایران از قدیم الایام تا به امروز نقش مهم و بی بدیل این سرزمین را در شکل گیری تمدن بشری و غنی سازی فرهنگ و گفت و گوهای هنری جهانی نشان می دهد. آنها گواهی بر مقاومت مستمر تمدن ایران در برابر تهدیدها و تهاجمات بوده اند. متاسفانه در 38 روز گذشته ایران بار دیگر هدف حملات گسترده قرار گرفته است. این حملات صدمات جدی و جبران ناپذیری به بیش از صد اثر تاریخی و تعدادی موزه و کاخ در سراسر کشور وارد کرده است. این آثار نه تنها بخشی از میراث ملی ایران است، بلکه متعلق به میراث مشترک بشریت است.
من به عنوان رئیس موزه هنرهای معاصر تهران نگرانی عمیق خود را نسبت به امنیت گنجینه های هنری و فرهنگی ایران که ممکن است دوباره مورد تهدید قرار گیرد، ابراز می کنم. هر گونه آسیب به این آثار ضربه جبران ناپذیری به میراث بشری خواهد بود. موزه ها و میراث فرهنگی، فراتر از مرزها، برای صلح، همزیستی و گفتگو ساخته شده اند. درهای موزه ها همیشه به روی عموم باز است، اما در هیاهوی جنگ، صدای آرام فرهنگ و هنر اغلب گم می شود.
از شما همکاران عزیز و نگهبانان مشترک میراث جهانی تقاضا دارم در این روزگار سخت به گنجینه های فرهنگی و هنری ایران توجه ویژه داشته باشید. با صدایی واحد و رسا نگذاریم آسیب بیشتری به این میراث گرانبهای انسانی که در دل این سرزمین تاریخی نهفته است وارد شود. همچنین از شما تقاضا دارم با اطلاع رسانی به جامعه موزه های جهان و اطلاع رسانی از وضعیت بحرانی موزه ها و میراث فرهنگی ایران به این تلاش ها کمک کنید.
من معتقدم صدای جمعی موزههای جهان صدای صلح و همزیستی است و تنها با همبستگی جهانی موزهداران میتوان از میراث مشترک بشریت در برابر جنگ و ویرانی دفاع کرد.
از توجه و همدردی شما صمیمانه تشکر می کنم.”