به گزارش فوری، فیلم سینمایی «قایق در تهران» جدیدترین ساخته رسول صدر عاملی است که در غیاب کارگردان در کاخ چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.
تماشاگرانی که هنوز ذهنشان در جریان نقد فیلم «صدای من زیباست» تماشای این فیلم را گنجینه ای در هجوم تولیدات باری در همه جا می دانستند. اما چرا مخاطب منتظر فیلم های صدر عاملی است؟
واقعیت را همانطور که هست نشان دهید
قایق سواری در تهران نه داستان ازدواج است، نه عشق، نه برخورد نسل ها، نه نگاه به زندگی در تهران و نه بحران های آموزشی. بلکه شامل همه چیز است. اینکه دوربین صدر عاملی می تواند همزمان همه این موضوعات را از نقطه ای ملموس و قابل درک حرکت دهد، آنها را به ماجراهای دلپذیر متصل کند و به پایان برساند، از تسلط اوست.
صدر عاملی شخصیت های ایرانی، قاب های ایرانی، گریم ایرانی، زندگی ایرانی و موسیقی ایرانی را در فیلمسازی خود دارد.
همه چیز واقعی است و مخاطب احساس نمی کند کارگردان فریب می دهد یا شعار می دهد.
به خاطر همین صداقت است که صدر عاملی را نه یک بار بلکه بارها می توان دید. حس خوشایندی که در فیلم های صدر عاملی منتقل می شود، انسانیت و قوانین صحیح زندگی است که به عنوان پیامی از سوی او منتقل می شود.
دختران مقاوم حامل پیام های صدر عاملی هستند
صدر عاملی ادبیات ثابت اما قابل قبولی دارد. او در سال ۱۳۷۷ دختری با کفش کتانی ساخت که فروش این فیلم در سینماهای تهران در سال ۱۳۷۸ ۱۹۵ میلیون تومان بوده است. یک رقم قابل توجه با گذشت 27 سال، سه نسل دیگر پا به عرصه میدان گذاشتند و همچنان این فیلم با بازی پگاه آهنگرانی در نقش “تدایی” ارزش چندین بار دیدن را دارد. جایی که ماهیت عاشق با یک مشکل آشکار می شود. سرگردانی انجمنی در این فیلم به یک نفر محدود نمی شود. تجربه ای است که گریبان بسیاری از دختران را گرفته است و در این میان به دنبال راه حلی بوده اند.
رسول صدر عاملی فیلم «مان ترانه 15 سال دارم» را در سال 1380 ساخت و برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی (رسول صدر عاملی) و بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر زن (ترانه علیدوستی) از بیستمین جشنواره فیلم فجر شد. «ترانه» نه تنها قربانی عشق، که قربانی نگاه جامعه هم بود. دختری بی گناه که هم قضاوت شد و هم رها شد و باید شناسنامه می گرفت و به تنهایی مادر می شد.
صدر عاملی در سال 1403 داستان خود را از نسل های دهه 60 به قهرمانان دهه 80 آورد. او در فیلم «من را زیبا صدا کن» با بازی ژولیت رضایی در نقش «زیبا» قهرمان داستان خود را در موقعیتی قرار می دهد که با وجود همه موانع جامعه تلاش می کند به زندگی ادامه دهد.
این فیلم ابتدا در بخش سودای سیمرغ چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم شد و به عنوان فیلم منتخب منتقدان و نویسندگان مجله سینمایی انتخاب شد. داستان فیلم از کتابی به همین نام اقتباس شده است.
امسال این کارگردان به دهه 90 رفته است. او همچنان قهرمان خود را از بین دختران انتخاب می کند. با وجود اینکه در تمام آثار او شخصیت های بزرگ فیلم وجود دارد، اما مخاطب تلاش های دختری شیرین را برای ایجاد عشق بین دو بزرگسال به یاد می آورد. «آیدا» در فیلم قایق سواری در تهران با بازی بنیتا افشاری قهرمان کوچکی است. او مانند یک کودک رفتار می کند، دهه نود است و در دنیای معصوم خود به دنبال شادی، عشق و زندگی می گردد. وقتی می بیند مردم دعوا می کنند تعجب می کند و با دیدن محبت های کوچک چشمانش می خندد.
این دنیایی است که صدر عاملی سعی در ترسیم آن دارد.