در این مراسم که به دعوت خانواده بیضایی و دانشگاه استنفورد برگزار شد، جمعی از دوستداران، دانشجویان و دوستان بیضایی حضور داشتند.
در ابتدای این مراسم مژده شمسایی بازیگر و همسر بهرام بیضایی به اجرای قطعه دعا پرداخت.
سپس عباس میلانی نماینده گروه ایران شناسی دانشگاه استنفورد و برادر بهرام بیضایی سخنرانی کوتاهی کردند.
در ادامه مژده شمسایی قطعه ای از نمایشنامه «سیاوشخانی» بیضایی را خواند.
این مراسم با موسیقی «گلبانگ کهن» ساخته حسین علیزاده که بسیار مورد توجه بیضایی قرار گرفت به پایان رسید.
بهرام بیضایی که عاشق دانش، درخت و زندگی بود، اکنون در آرامگاهی سرسبز آرام گرفته است، اما فرسنگ ها دورتر از میهن عزیزش.
وی از سال ۱۳۶۸ در خارج از کشور زندگی کرد و در این مدت نمایش هایی چون «گزارش ارداویراف»، «تراب نامه»، «داش آکل به روایت مرجان»، «چهارراه» و … را روی صحنه برد و به دعوت گروه ایران شناسی دانشگاه استنفورد به تدریس مشغول بود.
بهرام بیضایی نویسنده، کارگردان و پژوهشگر سرشناس ایرانی پنجم آذرماه همزمان با هفتاد و هشتمین سالگرد تولدش در آمریکا درگذشت.