آغاز سال نو رویدادی است که در هر گوشه از جهان جشن گرفته میشود، به شیوهای منحصربهفرد که از دل فرهنگ و آیینهای باستانی سرچشمه میگیرد. اگرچه بسیاری از مردم جهان ژانویه را آغاز سال جدید می دانند، اما بسیاری از فرهنگ های دیگر این انتقال را در زمان های مختلف بر اساس تقویم های شمسی، قمری یا ترکیبی جشن می گیرند. (نشنال جئوگرافیک)
سال نو
1 ژانویه (11 دسامبر)
سال نو که امروزه به معروف ترین جشن سال نو در جهان تبدیل شده است، منشأ خود را از «تقویم میلادی» گرفته است. ریشه این جشن به روم باستان برمی گردد. اما در آن زمان بیست و پنجم مارس که به نام خدای جنگ رومی نامگذاری شده بود، آغاز سال محسوب می شد. بعدها در زمان رومیان این تاریخ جای خود را به ماه ژانویه داد که نام زیبایی برای این ماه بود. زیرا به نام خدای رومی همه آغازها نامیده می شد.
این سال نو با گسترش مسیحیت در جهان رایج شد و امروزه بیش از هر چیز دیگری با گردهمایی های شب سال نو و آتش بازی های باشکوه شناخته شده است. از نمادین ترین این آیین ها می توان به تجمع میلیون ها نفر در میدان تایمز نیویورک برای تماشای فرود گوی بلورین (که طی آن یک توپ بزرگ در 60 ثانیه پایانی سال فرود می آید و لحظه تحویل سال را اعلام می کند) در لحظه تحویل سال اشاره کرد.
سال نو قمری
17 فوریه (29 فوریه)
مبنای محاسبه سال نو قمری چرخه ماه است و بنابراین تاریخ آن هر سال متفاوت است. این سال جدید با اولین ماه جدید در تقویم قمری آغاز می شود. اگرچه این جشن در دنیای غرب بیشتر به عنوان سال نو چینی شناخته می شود، اما دامنه آن تمام شرق آسیا را در بر می گیرد و هر فرهنگی سنت های خاص خود را دارد. 
دید و بازدیدهای خانوادگی، افروختن آتش برای رانده شدن ارواح خبیثه، خانه تکانی به نیت زدودن غبار کهنه و استقبال از بهار و چیدن «سینی با هم» با شیرینی که هر یک نماد سلامتی، برکت و شادی است، از آداب و رسوم رایج این جشن است. در این روزها، بسیاری از محلههای چینیها در سراسر جهان میزبان رژهها و آیینهای پر جنب و جوش خیابانی هستند.
نوروز
20 یا 21 مارس (29 یا 30 مارس)
نوروز به معنای «روز نو» جشنی باستانی است که با آغاز بهار و رستاخیز طبیعت، در اولین روز تقویم شمسی ایران (مصادف با 29 اسفند) آغاز میشود. این آیین باستانی که به عنوان سال نو ایرانی یا ایرانی نیز شناخته می شود، در پهنه پهناور آسیای مرکزی برگزار می شود و میلیون ها نفر در سراسر جهان آن را جشن می گیرند.
پریدن از روی آتش به عنوان نماد غلبه بر تاریکی و بیماری، شعر خوانی، اجرای موسیقی، خانه تکانی برای استقبال از نو و مجالس و مهمانی های خانوادگی از ارکان اصلی این جشن است. ویژگی های جشن نوروز در هر منطقه بازتابی از فرهنگ بومی آن منطقه است.
سونگکران
15-13 آوریل (24-26 آوریل)
جشنواره Songkran در تایلند آیینی است که نام آن در سانسکریت به معنای “حرکت” یا “انتقال” است. این جشنواره که هر ساله از 13 تا 15 آوریل برگزار می شود، یادآور انتقال خورشید از ماهی به قوچ است و یکی از مهم ترین رویدادهای تقویم بودایی است.
عنصر اصلی در این جشن «آب» است که نمادی از پاکی روحی و شستن ناکامی های سال قدیم به شمار می رود. در این ایام جوانان به نشانه احترام روی دست و پای سالمندان آب می ریزند. اما محبوب ترین و پرشورترین جنبه این جشن، آیین آب پاشی خیابانی است که در آن مردم و گردشگران با ماشین های آب پاش به استقبال سال نو می روند.
محرم
17 ژوئن (27 ژوئن)
محرم اولین ماه در تقویم اسلامی و آغاز سال هجری است. از آنجایی که این یک تقویم قمری است، تاریخ شروع آن در تقویم میلادی متفاوت است. به عنوان مثال، سال نو در سال 2025 از 17 ژوئن آغاز می شود.
اما این ماه، به ویژه روز دهم آن، روز عاشورا، بیش از آنکه جشن و سرور باشد، دوره تأمل، عزاداری و بزرگداشت است. آداب و رسوم بین دو دین اصلی اسلام متفاوت است; اما ویژگی مشترک آن تمرکز بر یادآوری وقایع تاریخی، دعا و خود اندیشی است. نام «محرم» نیز به معنای «حرام» است و اشاره به ممنوعیت جنگ و خونریزی در این ماه است که از ماه های حرام به شمار می رود.
آنکوتاتاش
11 سپتامبر (20 سپتامبر)
سال نو اتیوپیایی انکوتاش نام دارد. این جشن در اولین روز از ماه مسکرم (Meskerem) در تقویم اتیوپی برابر با 11 سپتامبر برگزار می شود. تقویم اتیوپی یک تقویم شمسی بر اساس تقویم مصری و جولیان است و شامل دوازده ماه سی روزه و سیزدهمین ماه پنج یا شش روزه است.
نام آنکوتاتاش به معنای هدیه جواهرات است و به 3000 سال پیش و داستان بازگشت ملکه سبا از سفرش نسبت داده شده است. این جشن که نزدیک به یک هفته به طول می انجامد، ماهیتی کاملاً خانوادگی دارد. مردم به شهر خود باز می گردند تا سال نو را با غذا و نوشیدنی جشن بگیرند. از دیدگاه طبیعی، انکوتاش مصادف با پایان فصل بارندگی و شروع گل های زرد بابونه در دشت های اتیوپی است.
دیوالی
8 نوامبر (17 نوامبر)
دیوالی، جشن پنج روزه نور، یکی از مهم ترین جشن های هندو است که بر اساس تقویم قمری جشن گرفته می شود و تاریخ آن معمولاً بین اواسط اکتبر و اواسط نوامبر متفاوت است. به عنوان مثال، در سال 2026 در 8 نوامبر برگزار می شود.
این جشنواره که بر اساس مفهوم “شروع جدید” است، در Amavasya، تاریک ترین شب ماه در روزه داری هندو برگزار می شود. نماد اصلی دیوالی پیروزی نور بر تاریکی است. مردم برای استقبال از لاکشمی، الهه ثروت و خوشبختی، خانه های خود را با ماسه های رنگی، خمیر برنج و گل تزئین می کنند.
روش هاشانا
13-11 سپتامبر (20-22 سپتامبر)
روش هاشانا به معنای «سر سال» در زبان عبری، سال نو یهودیان است. این روزها که در ماه تیشری تقویم عبری (مثلاً از یازدهم تا سیزدهم شهریور) برگزار می شود، فرصتی است برای تأمل، مرور اعمال سال گذشته و طلب آمرزش. دمیدن شوفر، شیپوری که از شاخ قوچ ساخته شده است، یکی از آداب مهم روش هشانه است که ندای آن را ندای بیداری و رشد معنوی در سال آینده می دانند. در این ایام غذاهای نمادین مانند انار که دانه های آن نماد فراوانی نیکی هاست، جایگاه ویژه ای در سفره دارند.
کدام جشن سال نو را در این لیست خالی می بینید؟ نظر خود را با ما و سایر مخاطبان در میان بگذارید.