“ون گوگ” فقط با رنگ ها نقاشی نمی کرد، بلکه با آنها احساس می کرد. در آثار این نقاش رنگ زرد را به وفور و استحکام کامل می بینیم. گویی «ون گوگ» قادر است جوهره اصلی این رنگ را به شکلی جادویی بر روی بوم بیاورد. هرجا رنگ زرد را در نقاشیهای او میبینیم، گویی زندگی شدت میگیرد یا نور روشنتر میشود.
“زرد چقدر زیباست!” این جمله توسط ونسان ون گوگ در نامه ای به برادرش تئو در سال 1888 نوشته شد. نامه شروع شد: “نور خورشید، نوری که به دلیل نبود کلمه بهتر، فقط می توانم آن را زرد بنامم؛ زرد گوگردی کم رنگ، لیموی کم رنگ، طلایی.”
اکنون علاقه این هنرمند به رنگ زرد نقطه شروع نمایشگاهی بی نظیر در موسسه ای به نام وی است. موزه ون گوگ در آمستردام این طیف طلایی روشن را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از میراث هنری او در این نمایشگاه ارائه می دهد.