مجده لواسانی در یادداشتی قاطعانه بر تعهد همیشگی خود به میهن تاکید کرد. این این یادداشت بیانگر تعهد عمیق و غرورآفرین به «ایران» است.
لواسانی نوشت: با غرور و دلی مغرور برای ایران فریاد می زنم و تا هستم و خواهم بود فقط در کنار ایران می مانم و بس!
او با تأکید بر دوگانگی اساسی خیر و شر، خدا و شیطان، می خواهد روزی فرا نرسد که در جبهه «شر مطلق» در برابر «مدافعان دلیر» و در کنار «مهاجمان فروتن به وطن» قرار گیرد.
وی ادامه می دهد: من آن روزی نخواهم بود که با هزار بهانه و توجیه و حب و بغض شخصی، زخم بر پیکر ایران عزیز، مادر صبور و داغدارم را تحمل کنم! مبادا آن روزی باشم که از تیر و ترکش بر پیکر خسته و رنج کشیده وطنم شاد باشم!
لواسانی با اشاره به مصائب تاریخی ملت ایران، روحیه حماسه آفرینی را یادآور می شود: گرمای همه شهدای ایران در طول تاریخ بر دل ماست… اگر داغ دل بود دیدیم، اگر خون دل بود خوردیم…
این مجری تلویزیون با تاکید بر جایگاه مادر ایران در طول تاریخ گفت: مادر ما ایران در طول تاریخ زخم خورد و ایستاد، درد دید و ایستاد؛ او ایستاد و ما در پناه او ایستاده ایم!