تا الان نتونستم به اینترنت وصل بشم…
در تمام این روزها به این فکر افتادم که سکوت کنم یا از فاجعه صحبت کنم…
از دل هایی که آتش گرفت… از خانه های مسکونی و هموطنانی که قربانی این جنگ به هر نحو جان و مالی شدند….
از شمال تا جنوب ایران بگم مجروح شد…
بی شک سکوت انتخاب من نیست. من نمی خواهم هر حرف و نظر من با نگاه یک شخص یا افراد متفاوت تفسیر شود
من خودم با صدای بلند می گویم، قبل از اینکه بخوانی به من بگو یا تعریف کن
من یک مقام بیشتر ندارم و آن مقام (ایران) وطن من است.