یکی از مهم ترین نمونه ها شخصیت مادر خانواده با بازی مناد امیرسلیمانی است. نقشی که به نظر می رسد نه با فضای کلی سریال همخوانی دارد و نه می تواند به موتور کمدی اثر تبدیل شود.
امیرسلیمانی سال هاست که در تلویزیون ایران حضور دارد، اما هنوز هم بخش زیادی از مخاطبان او را با بازی در سریال ماندگار پدرسالار به یاد دارند. سریالی که در آن نقش عروس یک خانواده سنتی را در مقابل ناصر هاشمی بازی کرد. همسر مردی که زیر سایه پدر مقتدر خانواده با بازی محمدعلی کشاورز زندگی می کرد. آن نقش تصویر زنی بود که نمی خواست در چارچوب سنتی و اقتدار مردسالار حل شود. شورش او علیه ساختار خانواده پرتنش اما الهامبخش بود و به یکی از بحثبرانگیزترین داستانهای تلویزیونی در زمان خود تبدیل شد.
از آن عروس دلسوز تا این مادر بی طرف
در دهه 70، شورش عروس علیه پدرشوهرش هنوز برای بخشی از جامعه تابو بود. به همین دلیل شخصیت امیرسلیمانی در «پدرسالار» واکنش های شدیدی را برانگیخت. از سرزنش و حتی توهین برخی از مخاطبان گرفته تا تحسین و همدردی گروهی دیگر که او را نماد مطالبات زنان می دانستند. آن نقش یک جریان ساز بود و به نوعی در حافظه جمعی ثبت شد. تصویر زنی که استقلال می خواست و بهای آن را پرداخت.
شما عامل دردسر شدید!
با این پیشینه، انتظار می رفت که حضور امیرسلیمانی در «اسباب ضحات» نیز شخصیتی پررنگ و تاثیرگذار داشته باشد. اما آنچه روی آنتن دیده می شود شخصیتی بی طرف، سرگردان و فاقد هویت مشخص است. دیالوگ تکراری «این از یوناس» که ظاهراً قرار بود شوخی کلامی باشد، نه تنها کمکی به خلق کمدی نکرد، بلکه در نهایت به عاملی آزاردهنده تبدیل شد. شوخی هایی که برای این شخصیت در نظر گرفته می شود اغلب بیرون نمی آید و از ریتم کلی اثر عقب می ماند.
خانم کمند امیرسلیمانی، ما از شرم نیابتی رنج بردیم
مادر خانواده نه ستون عاطفی خانه است و نه منبع جدی طنز در «صباب ضحات». بین این دو معلق می ماند و در هیچ کدام ثابت نمی شود. نتیجه شخصیتی است که به نظر می رسد بار اضافی بر دوش روایت است تا رهبر داستان. این آشفتگی تا جایی پیش می رود که گاه نوعی شرم نیابتی در مخاطب ایجاد می کند. حسی که یک بازیگر با سابقه و توانایی های شناخته شده در دام چنین شخصیت بلاتکلیف گرفتار شده است.
به نظر می رسد آقاخانی در طراحی و کارگردانی این شخصیت دچار لغزش شده است. اگرچه قضاوت نهایی را باید به پایان سریال واگذار کرد، اما در مرحله کنونی به نظر می رسد امیرسلیمانی یکی از ناموفق ترین چهره های «اسباب ضحات» باشد. حضوری که نه یادآور شجاعت گذشته است و نه جذابیت جدیدی دارد.