از آنجایی که سال 1405 با دو مناسبت عید سعید فطر و عید نوروز آغاز می شود، این موضوع اهمیت بیشتری در رسانه ها پیدا می کند. از دی ماه امسال سینماها به دلیل اعتراضات افت وحشتناکی در گیشه داشتند و همچنان پس از گذشت دو ماه و پس از پایان جشنواره، فیلم ها فروش خوبی ندارند، البته در این مدت بسیاری از سینماداران و سینماگران نسبت به اقبال تماشاگران در گیشه سال آینده هشدار داده و نگران جذب تماشاگران سینما هستند.
علی سرتیپی چندی پیش گفت: دولت با در اختیار گذاشتن بودجه های کلان به برخی سازمان ها فیلم هایی می سازد که چندان در اکران موفق نیستند و فقط سالن های سینما را اشغال می کنند. نتیجه این روند فیلم های شعاری است که مردم هم دوست ندارند. نکته بسیار درست و قابل تاملی که بارها توسط منتقدان سینما مطرح شد. سرتیپی در ادامه این گفت و گو با ایرنا پیشنهاد می کند با اعطای یارانه به مردم کمک کنیم تا همچنان سینما رفتن را جزو تفریحات خود قرار دهند.
اما نکته مغفول در همه بحث های اخیر کیفیت فیلم هاست، هیچ مسئول و صاحب سینمایی از لزوم ارتقای کیفی فیلم ها حرفی نمی زند و یا گفته نمی شود در سال جدید بر اساس تولید فیلم هایی باشد که استاندارد تولید را داشته باشند.
آیا اینطور نیست که مخاطب یک فیلم خوب و باکیفیت می خواهد؟ مگر نه این است که یک فیلم خوب در هر شرایطی مخاطب خود را دارد؟ از متولیان سینما گرفته تا سینماداران نگران افت مخاطب در سال آینده هستند و در تلاش برای جذب مخاطب هستند، از عرضه بلیت نیم بها در دو روز هفته تا شناور بودن قیمت بلیت سینما، اما بحث ساخت فیلم های خوب و با کیفیت در بین برنامه ها و صحبت هایشان خالی است، چرا؟ بهترین مصداق اهمیت ساخت یک فیلم خوب چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر است. شرایط التهابی که در این جشنواره وجود داشت اصلاً نیازی به توضیح ندارد، اما با وجود شرایط تلخ اعتراضات و جان باختن هموطنان و بدتر از آن سایه جنگ بر سر مردم، نویسنده شاهد بود که برخی از فیلمهایی مانند اسکورت با استقبال تماشاگران در گیشه مواجه شد. این به چه معناست؟
یعنی یک فیلم با کیفیت در هر شرایطی مخاطب خود را خواهد داشت. مطمئن باشید فیلم اسکورت با بلیت های 100 هزار تومانی، 50 هزار تومانی و 200 هزار تومانی به فروش می رسد، سازنده و فیلمبردار دغدغه ای برای جذب مخاطب برای این فیلم نداشته باشند، زیرا جنس خوب در هر شرایطی مخاطب خاص خود را دارد. اما دغدغه سینمادوستان این است که بدانند برای سال آینده فیلم های معمولی و متوسط زیادی ساخته شده که با بلیت 200 هزار تومانی اقبال مخاطب را نخواهد داشت. به نظر می رسد سینمای ایران برای سال های آینده تا حد امکان به داستان و کیفیت خوب نیاز دارد چرا که با تکرار فرمول های سطحی فیلم های کمدی بعید به نظر می رسد که این فیلم ها ناجی گیشه باشند.